Porty, przystanie żeglarskie na jeziorze Śniardwy

15

Legenda:

Port jachtowy

Port

Port morski

Port morski

Przystań jachtowa

Przystań

Pomost cumowniczy, binduga

Pomost

Śluza

Śluza

Most zwodzony, obrotowy

Most


Śniardwy » opis

Śniardwy wraz z jeziorami: Kaczerajno i Seksty mają powierzchnię 113,8km kw. Długość linii brzegowej wynosi nieco poniżej 100km. Jezioro jest polodowcową niecką wytopiskową, która powstała przed dwudzestioma tysiącami lat. Przeważająca część dna jeziora zbudowana jest z gliny, pokryta żwirem i kamieniami. W nielicznych miejscach jezioro zostało spłycone naniesionym piaskiem i mułem.

Brzegi jeziora są płytkie. Płycizny mogą sięgać nawet 300 metrów w jezioro, osiągając tam głębokość zaledwie jeden metr. Dostęp do lądu utrudniają mokradła, pasy gęstych trzcin i kamienie. Niewiele jest miejsc, do których można przybić.

Na jeziorze są dwie wyspy: Czarci Ostrów i Pajęcza. Jeszcze przed stu laty było ich pięć. Jednak Szeroki Ostrów, Kaczor i bezimienna wyspa leżąca w przesmyku na Jezioro Warnołty zostały połączone z lądem. Na jeziorze występuje prąd o prędkości 30 - 60 m na godzinę, płynący w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara (cyklonowym). Przyczynami powstawania prądu są siły Coriolisa oraz wiatry. Obecność prądów wodnych możemy spostrzec w bezwietrzne dni obserwując rośliny wodne, których pochylone łodygi wskazują kierunek przepływu wody.

Według opowieści krążących po Mazurach, Czarci Ostrów był kiedyś połączony z lądem. Jednak to nie Czarci, lecz Pajęcza stanowiła zachodni cypel długiej mierzei, którą przez tysiące lat niszczyły lody, wiatr i fale. Miejrzeja ta dzieliła jezioro na "duże" i "małe" Śniardwy oraz chroniła wyspę Czarci Ostrów przd niszczącym działaniem fal i lodów.

Wyspa Czarcia jest odgrodzona od Pajęczej osiemnastometrową głębią, która kiedyś była jeszcze głębsza. Czarcia zawsze była wyspą wysoką i piękną (około 12m). Do dzisiaj Pajęcza stanowi falochron dla sąsiedniej wyspy.

Na wyspie Czarci Ostrów zachowały się ślady dawnego Fortu Ełckiego. Zbudowano go w latach 1784-1786 na polecenie Fryderyka Wielkiego. Do dziś zachowały się jego skarpy i fundamenty budynków.

Szlak żeglugowy.

Przez jezioro przechodzi szlag żeglugowy Mikołajki - Pisz, z odgałęzieniem do Okartowa, oznaczonym w systemie bocznym bojami zielonymi i czerwonymi. Odległości między bojami wynosi od 600m do 1000 metrów. Zielone boje wytyczające odgałęzienie do Okartowa są oznaczone numerami od 1 do 18. Istnienie tych boi jest przydatne, choć niezrozumiałe, ponieważ statki Żeglugi Mazurskiej nie pływają pomiędzy Mikołajkami, Piszem i Okartowem. Żeglarze mogą je wykorzystać do określenia swojej pozycji na jeziorze.

Żegluga po Śniardwach może być niebezpieczna, tak jak i po innych mniejszych jeziorach. Warunkiem bezpiecznej żeglugi jest wiedza owszelkich zagrożeniach istniejących pod powierzchnią wody. Informacji tych dostarczają mapy. Aby je właściwie wykorzystać, powinniśmy mieć kompas lub busolę, a cora częściej GPS. 

Obowiązkowo zawsze należy mieć kamizelki ratownicze dla siebie i załogi na sobie.

Żeglując po śniardwach musimy wziąć pod uwagę wysokość fali. Według obserwacji, wysokość dali bardzo rzadko osiąga 1m.

Fala.

Jednak to nie wysokość fali jest groźna, lecz jej długość (fala krótka i chaotyczna). Często zdarz się, że jacht żeglujący ostro na wiatr tłucze dziobem o nadbiegające fale, budząc obawy sternika i załogi o całość kadłuba. W takich przypadkach należy zmniejszyć ożaglowanie i nieco odpaść od wiatru. Możemy również wybrać inną drogę - żeglować krótkimi halsami tam, gdzie fala jest mniejsza, wzdłuż podwietrznego brzegu.

Mielizny.

Mielizny rozciągają się wzdłuż całego wschodniego i południowego wybrzeża Śniardw: od Okartowa do Niedźwiedziego Rogu. Szczególną mielizną jest ta w Bramce Sekstyńskiej przy zachodniej parze boi toru wodnego. Po każdym sztormie zmienia ona kształt i głębokość. Mielizna ta utworzona jest z dość miękiego piasku.

Rafy.

Na Śniardwach znajduje się trzydzieści jeden raf. W tym dziesięć, to rafy przybrzeżne, odgrodzone od brzegu głębszą wodą. Ponadto wzdłuż brzegów, a szczególnie wschodniego, znajdują się liczne kamienie stanowiące barierę ochronną przed niszczącym dzałaniem fal, ale skutecznie uniemożliwiającą przybicie do tych brzegów. Większość raf jest pamiątką po bardzo starych, zniszczonych i rozmytych wyspach.

Najbardziej rozległą rafą jest Miałka Górka o gliniasto-mulistym dnie, na którym leżą rzadko rozrzucone kamienie. Przybliżona średnica Miałkiej Górki okreśona izobatą dwa mery wynosi około osiemset metrów. Część najbardziej niebezpieczna dla żeglugi to obszar około trzysta na dwieście metrów. Głębokość rafy - 0,8m. Kamienie spłycają tę część rafy do 0,5m.

Rafę tę można dość łatwo rozpoznać po charakterystycznej  roślinności wodnej. Otacza ją bowiem pierścień zielonego rogatka (Ceratophyllum demersum), którego kwiatostan w formie długiej, wąskiej szyszeczki wystaje ponad lustro wody. W pobliżu rafy niemal codziennie stoją łodzie wędkarzy. Rogatek porasta dno jeziora przy głębokości około 3 - 3,5m. Widząc tę zieloną roślinę o długich lancetowatych liściach, nieco przypominających wierzbowe, możemy w przybliżeniu określić głębokość wody.

Cztery niewielkie Rafy Rdzawe o głębokości 0,8-1,2m leżące na południowy zachód od Szerokiego Ostrowa porasta wywłócznik (Myriophyllum spicatum), roślina wodna o charakterystycznej rdzawej barwie łodygi i igiełkowatych, rzadkich listkach. Widząc ją za burtą powinniśmy natychmiast unieść miecz i płetwę sterową.

Niestety ostrzeżenia roślinnego brakuje na większości raf w tym: Bliźniaczych, znajdujących sięna północ od Szerokiego Ostrowa i rafach leżących na zachód od wyspy Pajęczej. O ich istnieniu dowiemy się wtedy, gdy juz na nie wpłyniemy. Nawet będą na rafie, z trudem dojrzymy porośnięte glonami kamienie, mające nad sobą 30 cm wolnej wody. Rafy znajdujące się w pobliżu Stacji Ratownictwa Wodnego na Księdzowskim Rogu są oznaczone drewnianymi tyczkami z czerwonym trójkątem. 

W odległości 200m na zachód od Szerokiego Ostrowa ulokowała się wyjątkowa w kształcie Rafa Płaska o wymiarach 100 x 150 m. W środku szerokiego wińca dużych głazów znajduje się żwirowo-gliniasta płycizna (tylko 0,1 m głębokości!) w kształcie serka o wymiarach 20 x 30m

Niektórzy żeglarze, znający dobrze to miejsce przepływają pomiędzy rafą a Szerokim Ostrowem, podnosząc częściowo miecz i płetwę sterową. Można to robić tylko przy korzystnym i łagodnym wietrze.

źródło: Jan Szajkowski - "Jezioro Śniardwy", wyd.: Centrum Kartografii.

Pływali na tym akwenie

15

1 os. lubi Śniardwy

Zobacz profil użytkownika tomsawicz

tomsawicz

1

1

1

1


Śniardwy » galeria

15

Dodaj ważne informacje dla żeglarzy o tym akwenie

Ta część witryny jest dostępna tylko dla zalogowanych użytkowników.



Dodaj komentarz

W chwili obecnej nie ma żadnych komentarzy ...

Pogoda dla żeglarzy

53.757237
21.712366
15
1

Do serwisu można dodać pliki graficzne w formacie "jpg", ".png" oraz "gif", w rozmiarze nie przekraczającym wielkości 2MB.

Do serwisu można dodać pliki video w formatach ".flv", ".mp4", "3g2" oraz "3gp", w rozmiarze nie przekraczającym wielkości 10MB.

Jeżeli chcesz opublikować film w większym rozmiarze lub innym formacie napisz do Nas.

Kontak do Nas

Zapoznałem się i akceptuje regulamin serwisu Porty24.pl